www.horsesport.pl

Po rozprężeniu konia w trzech chodach, zacznij od  ćwiczenia A (na rysunku po lewej) w kłusie. Cavaletti ustawione w odległości 1,35 m u większości koni spowodują roboczy kłus

Te ćwiczenia przygotowane są dla koni, które mają juz jakieś doświadczenie w skokach. Jeśli masz zupełnie surowego konia, raczej nie próbuj tego ćwiczenia.  Jeśli ma już za sobą, ale nie pracował do tej pory na cavaletti, ustaw drągi na środkowej linii ujeżdżalni i usuń pierwszy i trzeci drąg.  W ten sposób zwiększysz odległości między dwoma drągami do 2,7 m. Koniowi będzie nieco łatwiej i stanie stabilniejszy i regularniejszy w kłusie, co jest twoim celem.

Możesz później dołożyć usunięte drągi i przejeżdżać przez nie w obie strony. Jak poczujesz, że koń złapał równowagę i idzie w rytmie, możesz zacząć wykonywać kolejne ćwiczenie (B). Staraj się przejeżdżać drągi idealnie pośrodku w kłusie zostając cały czas na kole. Ćwiczenie wykonuj w obydwie strony. Pilnuj, żeby koń był ustawiony w kierunku ruchu, to jego wykrok na zakręcie będzie taki sam jak w pierwszym ćwiczeniu.

Jak już poczujesz, że koń swobodnie i rytmicznie wykonuje to ćwiczenie, zmniejsz nieco koło, tak , żebyś przejeżdżał bliżej końców drągów rozsuniętych na odległość 90 cm. Dystans się skróci, co spowoduje, że koń z roboczego, zacznie przechodzić przez drągi pośrednim kłusem, a jeśli jeszcze bardziej zmniejszysz koło – skróconym.

Jeśli twój koń zrobi dwa kroki kłusa pomiędzy drągami lub zagalopuje, prawdopodobnie zażądałeś zbyt mocnego zgięcia. Na koniec tego ćwiczenia wróć znowu na większe koło, do kłusa roboczego i rozpocznij ćwiczenie C.

W trzecim ćwiczeniu (C) dragi rozsunięte SA na odległość 1,5 m, co spowoduje uczucie wydłużonego kłusa. Może się okazać, że twój koń Ne będzie w stanie przekroczyć czwartego drąga bez „wciśnięcia” dodatkowego kroku kłusa. W takim wypadku usuń czwarty drąg i kontynuuj ćwiczenie. Powtarzając to ćwiczenie przez kilka dni zobaczysz, że koń zorientuje się o co chodzi i będzie w stanie przekroczyć również czwarty drąg. Ćwiczenie powinieneś wykonywać w obie strony do momentu, kiedy nie poczujesz, że koń utrzymuje regularny i długi wykrok. Po krótkiej przerwie czas na ostatnie ćwiczenie – D.

Te cztery drągi na ziemi ustawione są od siebie w odległości 1,2 m i spowodują zebrany kłus. Podobnie jak we wszystkich pozostałych ćwiczeniach, przejeżdżaj przez dragi w dwóch kierunkach, do momentu, w którym poczujesz, że koń jest rozluźnionym, w równowadze i porusza się rytmicznie. Te ćwiczenia mogą być wykonywane zarówno w półsiadzie, jak i w pełnym siadzie. Dość szybko koń powinien być w stanie pracować na tych dragach bez jakiegokolwiek zakłóceń motoryki ruchu, dostosowując jedynie długość wykroku do różnych odległości między drągami.

Po następnej przerwie warto połączyć wszystkie te cztery ćwiczenia, żeby spowodować płynne przejścia. Na przykład zacznij od ćwiczenia A jadąc na prawą rękę. Następnie skręć w prawo, aby najechać łagodnym łukiem na B, co spowoduje, że twój koń będzie musiał zmienić długość wykroku i przejść  z kłusa roboczego – do zebranego. Następnie ćwiczenie C, które z kolei spowoduje wydłużony kłus. Po przejechaniu tych drągów (C), skręć w prawo i skróć kłus na cavaletti D.

Jeśli twój koń będzie miał trudności, możesz zrobić A, B i C, w kolejności, jaka podałem wyżej, a następnie zrobić koło (albo nawet kilka), żeby osiągnąć roboczy kłus i najechać na D, które wymogą skrócenie kłusa.

Jeśli udało Ci się wykonać to ćwiczenie, przejdź do stępa i daj mu się rozluźnić.

Zastanów się nad złymi zachowaniami konia podczas wykonywania tych ćwiczeń. Jeśli twój koń ma skłonności do spieszenia w kłusie, nie będzie potrzebował wielu powtórzeń ćwiczenia C. Powinieneś nim raczej najeżdżać na drągi od zewnętrznej strony. Jeśli jest odwrotnie i twój koń idzie zbyt leniwie, połóż większy nacisk na ćwiczenie C i zrób więcej powtórzeń ćwiczenia B.

Ćwiczenia, razem z przerwami pomiędzy ćwiczeniami, nie powinny być wykonywane dłużej niż 45 minut.

O autorze: 

James C. (Jim) Wofford - 3-krotny olimpijczyk w konkurencji WKKW, jest obecnie jednym z najbardziej znanych i uznanych trenerów WKKW na świecie. W 1998 i 1999 r. został okrzyknięty trenerem roku (USOC Developmental Coach). James C. (Jim) Wofford, 65 lat, urodził się i wychował w stadninie koni w Milford w stanie Kansas. Jest absolwentem Akademii Wojskowej Culver oraz Szkoły Biznesu działającej przy Uniwersytecie stanu Colorado.

Jim Wofford, 3-krotny olimpijczyk, całe życie poświęcił pracy z końmi, jest obecnie jednym  najbardziej znanych i uznanych trenerów WKKW na świecie. Wofford trenuje głównie w swojej sportowej stajni w Upperville, chociaż kilka miesięcy w roku spędza na organizowaniu wyjazdowych klinik na całym świecie.

Od 1978 roku, na każdej olimipidzie US, Mistrzostwach Świata, czy Pan-American, startował przynajmniej jeden zawodnik przygotowany przez Jima. Wszyscy czterej zawodnicy, którzy wywalczyli zespołowo brąz na olimpiadzie w Sydeny w 2000 roku, jak również David O’Connor - zdobywca złotego medalu, byli przygotowywani przez Wofford'a. Również 3 z 4 członków zespołu, który w 2002 r. zdobył złoty medal na Mistrzostwach Świata Sportów Konnych to uczniowie Jima Wofforda. Nie można też zapomnieć o Kimie Seversonie - indywidualnym srebrnym medaliście z Igrzysk Olimpijskich w Atenach oraz Ginie Miles, która zdobyła indywidualnie srebrny medal w Pekinie. W 1998 i 1999 roku James Wofford został okrzyknięty trenerem roku (USOC Developmental Coach).

Ostatnio James Wofford pełnił rolę trenera kadry narodowej Kanady, przygotowując zawodników do Mistrzostw Świata, co zaowocowało srebrnym medalem w 2003 roku na Pan American Championships, a następnie zwycięstwem na olimpiadzie w Atenach. James Wofford jest również dobrze znany jako autor wielu fachowych publikacji. Jego pierwsza książka "TRAINING THE THREE-DAY EVENT HORSE AND RIDER", poświęcona szkoleniu konia i jeźdźca jest już po raz kolejny w druku, druga - "GYMNASTICS: SYSTEMATIC TRAINING OF THE JUMPING HORSE", będąca obecnie w sprzedaży, spotkała się z ogromnym zainteresowaniem czytelników. Wkrótce należy spodziewać się dwóch kolejnych książek.

Więcej na: www.jimwofford.com